• Obecnie brak na stanie
Płomiéń miłotë (Płomień miłości)
  • Płomiéń miłotë
  • Płomiéń miłotë
  • Płomiéń miłotë
  • Płomiéń miłotë (Płomień miłości)

Płomiéń miłotë (Płomień miłości)

26,00 zł
Brutto

W skład zbioru wchodzi  51 sonetów na 51 lat Eugeniusza Pryczkowskiego. Sonety to dosyć wyjątkowa i trudna forma poezji. Dość powiedzieć, że dotychczas ukazał się wiele lat temu tylko jeden tomik sonetów Stefana Bieszka. Po wtóre książka jest wydana niezwykle okazale. Jest w twardej oprawie, bogato i kolorowo ilustrowana. Zgodnie z tytułem większość wierszy jest o tematyce miłosnej.

Ilość
Obecnie brak na stanie

W skład zbioru wchodzi  51 sonetów na 51 lat Eugeniusza Pryczkowskiego. Sonety to dosyć wyjątkowa i trudna forma poezji. Dość powiedzieć, że dotychczas ukazał się wiele lat temu tylko jeden tomik sonetów Stefana Bieszka. Po wtóre książka jest wydana niezwykle okazale. Jest w twardej oprawie, bogato i kolorowo ilustrowana. Zgodnie z tytułem większość wierszy jest o tematyce miłosnej. Głównie odnoszą się do płci pięknej. Stąd w tomiku są sonety zarówno o poszukiwaniu wyśnionej miłości, o pierwszych doświadczeniach miłosnych, także o utrwalaniu miłości po wielu latach. Jest też miłość do Kaszubskiej Ziemi, do historii Kaszub, do wybitnych miejsc, a nawet wybitnych postaci, które zapisały się wielkimi zgłoskami w jej dziejach.

 

Z posłowia prof. Adeli Kuik-Kalinowskiej:

Liryka Eugeniusza Pryczkowskiego dzięki wierszom o tematyce religijnej i pieśniowej zaistniała już na kartach współczesnej literatury kaszubskiej, choćby za sprawą takich tomików poetyckich jak: Na jimiã Bòsczé czy Dzecynny czas oraz zbiorów pieśni Serce miec we współautorstwie z Jerzym Stachurskim. W niniejszym wydaniu do rąk Czytelnika trafia zbiór pięćdziesięciu jeden wierszy. Forma gatunku poetyckiego, z jaką w poezji kaszubskiej zmierzył się Autor tomu wierszy jest kunsztowną kompozycją poetyckiego utworu, złożoną konsekwentnie z czternastu wersów, dwóch tetrastychowych strof oraz dwóch ostatnich tercynowych. A zatem konsekwentne wypełnienie założeń gatunku sonetu jest nie lada wyzwaniem dla poety. Tradycja sonetowa każe sięgnąć do mistrzowskich realizacji lirycznych tegoż gatunku, jaki najbardziej zasłynął w europejskiej tradycji średniowiecza za sprawą pióra poetyckiego Petrarki, wielbiącego swą Ukochaną. Jak widać do klasycznej formy tego gatunku literackiego odnosi się także poezja kaszubska, stanowiąca tym samym ważny głos w kontynuacji europejskiego dziedzictwa kultury i literatury. Otóż skierowane do Czytelnika utwory już samą muzycznością i rytmiką, a także kompozycją i podjętym tematem realizują formę sonetu. To ważne, bowiem dzięki niej Eugeniusz Pryczkowski wyraża intymne stany serca i ducha, tyle tylko, że „Miłości” ku którym kieruje słowa pełne uczuć przepełnionych zachwytem i uwielbieniem jest kilka. Pierwszą z nich jest ukochana kobieta, której imię znajduje się w dedykacji tomu wierszy. To „Elka”, do której językiem miłości, zalotną grą słów przemawia pełen tęsknoty Ukochany. Słowa są pieszczotą, a miłosne westchnienia zawierają podziw dla zmysłowego piękna tej, którą nazywa Òblubionô. Ten, który przepełniony jest uczuciem tęsknoty i miłości, w Jej obecności traci poczucie czasu i przestrzeni, a tym samym wkracza w mityczną krainę szczęścia i rozkoszy, jak w sonecie Ùzdrzôł jem brutkã, Miłotë zôrno, Miłosné knieje czy też Òblubionô. Ta miłość ma wiele znaczeń. Z jednej strony przeradza się w pragnienie stworzenia Całości, którą będzie rodzina, jak w otwierającym całość tomu wierszu Mùleczk: Mòje żëcé bez pòłowë drëdżi / Jak rzéczka slepò wdzérô sã w trôwã. / Chcôłbë jô w kùńcu wëlezc z ti strëdżi / I ùzdrzec żëcô pòspólną zgrôwã. / W chëczach bë nastôł gòwôr lubòtny, / Rodzynny bùdink bë piãkno stôwôł. Z drugiej zaś jest ona zmysłowa i cielesna, jak w liryku o wymownie znaczącym tytule Lëpë, w którym czytamy: Szôloné bicé sã serc czëc dało / I lëpë w lëpë sã wnetka wpiłë, / Bëło dëcht cëchò, chòc wszëtkò drżało, czy też w wierszu Miazdra w słowach: W pieszczkach zgrużdżony më jesmë trwelë / Pò prowdze leno krótëchné sztërczi.

Truizmem jest powiedzenie, „że Miłość niejedno ma imię”, lecz w niniejszym tomie Autor ustanawia hierarchię najważniejszych w jego życiu osób i wartości, które ukształtowały jego osobowość i nadały głęboki sens życia. Pierwszą jest ukochana dziewczyna, o której pieszczotliwie mówi Elka, która budzi w podmiocie wszelkie młodzieńcze tęsknoty (Miazdra, Chãtka). Kolejne części zbioru sonetów, to jest: Zëcé w rodny zemi, Naszim herojóm, a także ostatnie wiersze Sonetë sprzed pokolenia obrazują kształtowanie się kaszubskiej tożsamości podmiotu lirycznego, która zaczęła się już w domu rodzinnym. Dlatego tak ważni w poezji Eugeniusza Pryczkowskiego są rodzice. Matka wprowadzająca dziecko w świat wartości religijnych, ukazuje swą postawą skromność i trud codziennej pracy, tak jak w sonecie Z robòtą i mòdlëtwą: Matce / Rãce zrobiałé, chwatczé, / Sztót kòl dzecka ùczëpłô, / Ni mô czasu na gôdczi; / Chléb żdaje ùpiekłi. Podobny przykład daje ojciec z wiersza Na jimiã Bòsczé: Òjcu / Të w pòle jachôł dëcht zarô z rena / W dwa rãdé kònie i w zemi gòrzczi / Zaczął jes cygnąc prostą jak strëna / Sczibã òd słowa: Na jimiã Bòsczé. Siłą tej poezji jest jej prostota, mająca swoje źródło w języku kaszubskim, za pomocą którego poeta sięga do mitów przeszłości, do miejsca, w którym się urodził (Chãtka), otaczającej przyrody, która swe piękno i życie czerpie z kaszubskiej ziemi, a także osób kształtujących dzieciństwo i młodość podmiotu. Miłosné knieje dedykuje Mirochòwsczim Lasóm. Zawsze nad przestrzenią ziemską roztacza opiekę Bóg (Bòże pòmagôj, Na jimiã Bòsczé) i Najświętsze Osoby. E. Pryczkowski szczególnie przywołuje i oddaje w opiekę Kaszuby dwóm Królowym: Królewi Mòrza ze Swôrzewa i Królewi Kaszëb ze Swiónowa, oddając w ten sposób swe dziękczynne votum. Chociaż w wierszach z dalszych części pojawia się zaduma i głęboka refleksja nad tym co warte jest zatrzymania w czasie i ocalenia. Które wartości są najważniejsze dla człowieka? I ten refleksyjny charakter wierszy wskazuje na to, że stanowią one pewną summę życiowych dokonań (Płomiéń, Le zgodą, Nôdzeja…), by wreszcie w zadumie upływającego czasu i rozrachunku z własnym życiem i wyborami dać odpowiedź słowami wiersza Kùńc: Gòńbã za dëtkã, rozriwką, sławą, / Tak wiele chwatu co dnia zabiérô, / Stôwô sã tedë nicwôrtną strawą / Czej òbrôz smiercë w òczë zazérô.

Istotną rolę pełni w tej poezji tradycja historyczna Kaszubów, która daje o sobie znać chociażby w takich utworach jak: Gard Witosławë, Miłosné knieje, Kòrzenie, Panowie grifa czy też Słowiańskô dësza. Autor przywołuje dawną wspaniałą przeszłość ludu kaszubskiego, jego chwalebnych książąt i rycerzy jako tych, którzy pod znakiem Gryfa dali początek historii kaszubskiej. To do nich zwraca się słowami: Kaszëbsczim ksążãtóm ze Szczecëna / Machtnëch Kaszëbów państwa pòczątczi, a także wierszem Jesmë! i jego wersami: Kaszëbsczim ksążãtóm ze Gduńska / Panowie mòżny z krwi Subisława. Poeta ma także świadomość tradycji literatury kaszubskiej i historii Kaszubów, bowiem często w sonetach odwołuje się wprost dedykując im utwory: Zôrno – Dr. Florianowi Cenôwie, Przédnik – Aleksandrowi Majkowskiemu, Wid w ceni – Zrzeszińcóm, Wid blizë – Izabellë Trojanowsczi, Słowiańskô dësza – gen. Józefowi Hallerowi, Mòdło – Prof. Gerardowi Labùdze. W poetyckiej pamięci jest wielki Polak – Jan Paweł II (Bòże pòmagôj), a także Księża prałaci – Hilary Jastak (Król) i Franciszek Grucza (Czas nadeszedł…). Te sławne postaci mają niejako krzepić współczesnych ludzi i być przykładem dla młodych aby płomień kaszubszczyzny był ich siłą. Wymownie wypowiedziana obawa w wierszu Nie chcemë dżinąc! powoduje, że poeta wyraża troskę o przyszłość młodych i ich stosunek do spraw tatczëznë. Stąd wiersze: Dzôtczi, Do młodzëznë, Kòrzenie czy Lubiéńcë – kierowany wprost „dlô młodëch z Cassubii i jinszich karnów”.

W zakończeniu zbioru poezji poeta udowadnia raz jeszcze, że miłość jest najważniejszą siłą nie tylko w życiu jednego człowieka, lecz także uniwersalną zasadą kosmosu, sensem wszelkiego istnienia. Bez niej kwiaty nie rozkwitałyby, tak jak w wierszu Kwiôtk ògrodowi „snôże” tëlpów i leliów całe / Parmienią piãknã, dziecko nie wrosłoby bez czułości matki i ojca, nie byłoby młodzieńczego uczucia do Mùlka - Elki: Ach, dzãka żes sprawił Amòrze bòżi,/ Że do se tak mòcno mają sã dwòje;/ Chòc dërch tak samò – wcyg corôz barżi! Zaś Ziemia kaszubska nie wydałaby piękna natury, gdyby sama nie była rodzicielką życia. Poeta czerpie siłę życiową z jej piękna, moc działania, którą potęguje świadomość i duma bycia Kaszubą, tak jak w sonecie Miłotë gòrnia wyznaje: Dze jezór reduńsczich sã cygnie krôjna, / Ptôszka spiéw niese bùczina i chòjna, / Na szpëcu górczi, w brzózkach ùtaconô,/ Stôrô chëcz stoji, përzinkã zmôrlonô. / W ji mùrach Pòmòrańców dzeje znóné, / Młodëch Kaszëbów môl to ùkòchóny. Wszystkie te oblicza Miłotë spaja miłość absolutna, wypływająca z aktu Stwórcy i umiłowania Maryjnego. W konsekwencji tego, podmiot, który obecny jest w poetyckim świecie, doświadczył i uwewnętrznił wszystkie formy miłości i w ostatecznym rozrachunku w jednym z sonetów Wiém, że jem powiada, że jest świadom swego spełnienia. Dlatego też powierza tajemnicę swego losu wyznając: Ùwôżóm, że jem szczestlëwi / Bòm nimò swiata sã rodzył.



Indeks : 065 978-83-63940-11-9

Opis:

Format:
15x21cm
Język:
kaszubski
Liczba stron:
72
Oprawa:
twarda
Wydawca:
Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie Oddział w Baninie
Miejsce i rok wydania:
Banino 2020

Specyficzne kody :

Stan: Nowy

Produkty w tej samej kategorii:

Raptularz kaszubski

Kaszubski raptularz to tomik recenzji, esejów i artykułów złożony w całość dzięki porządkowi gatunkowemu omawianych utworów i zjawisk.

Cena 29,00 zł

Czë mùcha mô jãzëk (Czemu mucha ma język)

Zbiór 80 wierszy dla dzieci pt. „Czë mùcha mô jãzëk” Tomasza Fopke stanowi bogate źródło do pracy edukacyjnej, jak też służyć może młodym recytatorom podczas konkursów „Rodnô Mòwa”, czy „Bë nie zabëc mòwë starków”.

Cena 30,00 zł

Promocje



https://kaszubskaksiazka.pl/szukaj?ticats=0&s=bycio