Księga Kapłańska jest trzecią księgą Biblii i trzecią księgą starotestamentowego zbioru ksiąg, który po hebrajsku nazywany jest Torą, a w kanonie chrześcijańskim zazwyczaj Pięcioksięgiem. W tradycji żydowskiej nazwa tej Księgi – I wezwał, pochodzi od pierwszych jej słów w języku hebrajskim. Za nazwą tej Księgi w języku polskim (Kapłańska) przyjmujemy w języku kaszubskim nazwę Knéga Kapłańskô.
Do Państwa rąk trafia dziś Knéga Kapłańskô, przełożona z oryginału hebrajskiego na język kaszubski przez prof. dr. hab. Adama Ryszarda Sikorę, OFM, profesora zwyczajnego na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, znakomitego biblistę i tłumacza, wykazującego się jednocześnie świetną znajomością języka kaszubskiego. Dla kaszubszczyzny jest to nie lada wydarzenie, bo nie wszystkie języki mogą poszczycić się tłumaczeniem Biblii z oryginału. Radość nasza jest tym większa, że to już trzecia księga Pięcioksięgu przełożona na język kaszubski. Wcześniej ukazały się Knéga Zôczątków (2015) oraz Knéga Wińdzeniô (2016). Ogromna pracowitość i systematyczność Profesora dają nadzieję na cały Pięcioksiąg w języku kaszubskim, a może nie tylko, bo marzeniem środowiska jest wzbogacenie zasobów tekstów biblijnych o kolejne Księgi Starego Testamentu.
Dla nas Kaszubów wydanie kolejnej księgi Pięcioksięgu ma ogromne znaczenie. Przywiązujemy dużą wagę nie tylko do naszego dziedzictwa kulturowego, językowego czy religijnego, ale także do ich wzbogacania i rozwoju. W wielu dziedzinach życia społecznego kaszubszczyzna doczekała się nobilitacji. Za sprawą prof. A. Sikory dzieje się to również w obszarze biblijnym. Dzięki temu możemy odczytywać teksty biblijne niejako na nowo, gdyż często różnią sie one od tekstów tłumaczonych na podstawie polskojęzycznych wersji Biblii. Sprzyja to pogłębianiu wiedzy dotyczącej naszych korzeni chrześcijańskich oraz poznawaniu terminologii z tym związanej w naszej rodnej mowie. Po wprowadzeniu do szkół możliwości nauczania języka kaszubskiego coraz więcej osób może sięgać bezpośrednio do źródeł kaszubskich. Dziś ponad dwadzieścia tysięcy uczniów szkół podstawowych i ponadpodstawowych uczy się dobrowolnie języka kaszubskiego, a dziesięć procent społeczeństwa naszego województwa deklaruje znajomość języka regionalnego, jakim jest język kaszubski. Od trzech lat prowadzone są też studia na kierunku etnofilologii kaszubskiej na Uniwersytecie Gdańskim. Knéga Kapłańskô stanowi więc kolejną cegiełkę wzbogacającą nasze wspólne dziedzictwa: Kaszubów i Polaków, ale także Europejczyków – wszak Europa ma korzenie chrześcijańskie.
W imieniu całej społeczności kaszubskiej dziękuję serdecznie wszystkim, którzy przyczynili się do opracowania Knédżi Kapłańsczi i zadbali o jej wysoką jakość. Przede wszystkim dziękuję Ojcu prof. Adamowi R. Sikorze za ogromną pracę włożoną w tłumaczenie tego niezwykle trudnego tekstu. Dziękuję Arcybiskupowi ks. Stanisławowi Gądeckiemu za akceptację wydania oraz Ojcu Prowincjałowi dr. Bernardowi J. Marciniakowi za zgodę na druk księgi. Dziękuję również ks. Prof. dr. hab. Janowi Perszonowi za zadbanie o jakość teologiczną oraz mgr Danucie Pioch za jakość językową.
Prof. Edmund Wittbrodt
Prezes Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego
Indeks : 472
Opis:
Specyficzne kody :
Stan: Nowy
Z tego Słownika korzystać mogą wszyscy, którzy chcą wzbogacić zasób swego słownictwa kaszubskiego tak w mowie, jak i przy tworzeniu tekstów pisanych.
przeł. o. prof. dr hab. Adam Sikora
Pierwsze wydanie Księgi w przekładzie języka oryginału (hebrajskiego) na język kaszubski.
Polsko-kaszubski słownik nazw miejscowych i fizjograficznych
Praca wybitnego językoznawcy z Uniwersytetu Gdańskiego, prof. Edwarda Brezy omawia pochodzenie blisko siedmiuset imion. Znalazły się wśród nich zwłaszcza imiona teoforyczne, to znaczy zawierające imię bóstwa
Wiertle Bòżégò widu, które ks. Jan Walkusz oddaje właśnie czytelnikowi do lektury, powstawały przez lata, a ich Autor nie myślał zapewne, że ostateczny kształt przyjmą na jubileusz Konkursu. Zasadniczą częścią książki są bowiem literackie kazania, które ks. Walkusz wygłaszał podczas Mszy świętych towarzyszących konkursowi w Chmielnie.
Prezentowana publikacja stanowi plon wydarzeń z roku 2016, kiedy to w Sianowie i na Kaszubach obchodzono 50-lecie koronacji Matki Boskiej Sianowskiej. Należy stwierdzić, że redaktorowi udało się w książce połączyć artykuły naukowe z esejami i komunikatami, mającymi w dużej mierze charakter wspomnieniowy, a materiał zebrany w książce potwierdza znaczenie Sanktuarium w Sianowie dla kaszubskiej tożsamości religijnej. Sądzę, że książka ma szansę dotrzeć do szerszego grona odbiorców, niekoniecznie związanych z Kaszubami i w ten sposób w większym stopniu spopularyzować Sianowo i jego Sanktuarium także poza Kaszubami.
dr hab. Karol Polejowski
Pusta noc to niezwykły i wciąż żywy na Kaszubach obyczaj. Dotyczy on ostatniej nocy przed pogrzebem zmarłej osoby, kiedy to ludzie gromadzą się w domu nieboszczyka, aby odmówić tam różaniec. Po odmówieniu modlitwy zgromadzeni jednak nie odchodzą do swoich domów. Pozostają w domu żałoby, aby do rana śpiewać pieśni pustonocne.
Dzieło Ojca Adama R. Sikory jest czwartą synapsą powstałą w Kościele katolickim w Polsce, a pierwszą przełożoną na język kaszubski.