„Polsko-kaszubski słownik nazw miejscowych” to niezwykle ważna pozycja opracowana przez Radę Języka Kaszubskiego. Kaszuby są regionem o bardzo ciekawej i często skomplikowanej przeszłości. Jednym z istotnych elementów, składających się na ich bogactwo jest ciągle żywy język.
Język, który w obecnych czasach przeżywa swoisty rozkwit i wkracza w coraz to nowe terytoria. Słownik jest odpowiedzią na dzisiejsze potrzeby i coraz większe zainteresowanie dwujęzycznymi (polsko-kaszubskimi) nazwami miejscowości.
Używany kiedyś w sytuacjach domowych, pojawia się obecnie w wielu dziedzinach życia społecznego i gospodarczego. Jego istnienie daje się zauważyć w niemal każdej z aktywności mieszkańców regionu, jest też obecny coraz częściej w poczynaniach administracji i samorządów. To one w coraz szerszym zakresie podejmują inicjatywy zmierzające do stosowania na swoich terytoriach dwujęzycznych nazw (polskich i kaszubskich).
Dokumentem sankcjonującym prawnie taki stan rzeczy jest Ustawa z 6 stycznia 2005 roku o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym, na mocy którego samorządy, na których terenie zamieszkuje co najmniej 20% ludności kaszubskiej mogą stosować na swoim terytorium podwójne nazewnictwo. Mogą tego również dokonać samorządy z niższym progiem mieszkańców identyfikujących się z Kaszubami po przeprowadzeniu konsultacji społecznych. w wyniku ostatniego spisu powszechnego z 2011 roku wykazano na Kaszubach 19 gmin z progiem przekraczającym 20% ludności kaszubskiej. Większość z nich zastosowała już na swoim terytorium dwujęzyczne nazwy miejscowości, część jest w stadium przygotowań do ich wprowadzenia. Są też samorządy niespełniające kryterium ilościowego co do liczby mieszkańców, a wprowadzające podwójne nazwy na swoim terenie.
Wszystkim tym poczynaniom stara się wyjść naprzeciw Zrzeszenie Kaszubsko Pomorskie, które wydało w 2006 roku Polsko-kaszubski słownik nazw miejscowych i fizjograficznych, oparty na zasadach pisowni ustalonych w roku 1996. Od tego momentu wiele się jednak w normalizacji pisowni kaszubskiej wydarzyło. Powstała Rada Języka Kaszubskiego, która zajmuje się normalizacją i standaryzacją kaszubszczyzny, wiele z dawniejszych zasad pisowni zweryfikowano, ustalono na nowo, zatem zapisane wcześniej słownictwo mogło ulec zmianom. Postanowiono zatem, iż po ponad 10 latach działalności RJK czas wydać taki słownik ponownie, by móc w nim zawrzeć dotychczasowe ustalenia normalizacyjne.
Indeks : 066 978-83-62137-50-3
Opis:
Specyficzne kody :
Stan: Nowy
przeł. o. prof. dr hab. Adam Sikora
Pierwsze wydanie Księgi w przekładzie języka oryginału (hebrajskiego) na język kaszubski.
Wersja w twarej okładce. Adam Mickiewicz, Pón Tadeùsz to je ostatni najachùnk na Lëtwie. Szlacheckô historiô z rokù 1811 i 1812 w dwanôsce knégach wiérszã. Skaszëbił Stanisław Janke.
Zabawny gadżet relaksujący w momentach stresu- piłeczka antystresowa z linką jo-jo.. Średnica 63 mm;
Wstęp, katalog i redakcja edycji Anna Kwaśniewska.
Òrtograficzno-gramaticzny słowôrzk kaszëbsczégò jãzëka ze wskôzama pisënkù
Kaszubska emigracja to ciągle temat fascynujący. Splatają się w nim pytania o naszą najnowszą historię, o tożsamość – podtrzymywaną, traconą i odkrywaną. O pamięć przekazywaną przez pokolenia oraz próby instytucjonalizacji kaszubskiej aktywności w różnych zakątkach świata. Jednocześnie na wiele pytań nie mamy odpowiedzi, bo trudno je znaleźć bez dogłębnych badań archiwalnych w miejscach, do których z Kaszub migrowano. Ale i te studia nie udzielą nam odpowiedzi, bo zawsze pozostaje kwestia kto się za Kaszubę uważał kiedyś, kto dziś? Dla kogo to jest ważne i w oparciu o jakie kryteria kogoś do Kaszubów zaliczać? Dlatego tak trudno szacować liczbę Kaszubów żyjących poza naszym regionem i poza Polską.
Kaszubski raptularz to tomik recenzji, esejów i artykułów złożony w całość dzięki porządkowi gatunkowemu omawianych utworów i zjawisk.
Z tego Słownika korzystać mogą wszyscy, którzy chcą wzbogacić zasób swego słownictwa kaszubskiego tak w mowie, jak i przy tworzeniu tekstów pisanych.